Belki Bir Gün Ben de…

O yollardan çok geçtim… Üstelik otobüs yolculuklarının verdiği basınçlı, sıkıntılı atmosferden kurtulmanın heyecanı ile tren serüvenlerim başlamıştı. Zevkliydi, rahat rahat kalkıp, biraz yürüyüş yapabiliyor uzun koridorlarda ya da vagonlar arasında dışarıya dalabiliyordum… Ama arkama, içkisini içip gelen bir yaratık olunca kokusundan oldukça rahatsız olabiliyordum.

Bilemiyorum ancak ortalama 18 kez, bu raylar üzerinden bu tren ile geçmişimdir. Bir kez daha şükürler olsun ki böyle bir kazaya denk gelmedim. Ölen vatandaşlara Allah rahmet eylesin.

Bu arada çok yakın bir arkadaşım bugün tren biletini almaya giderken ki bu trene binecekti daha sonra ki seferlerinde, son anda haberi duyuyor ve iptal ediyor… Benimse uzuuun zamandır yolum düşmüyor.

Trackback

no comment untill now

Add your comment now